Σοφία Γεωργαντζή, Μια αγωνία
(ερμηνεία: Δημήτρης Ζερβουδάκης / δίσκος: Πώς να αναπνεύσω (2009))

Όλα είναι εξουθενωτικά

Και κάποια στιγμή, όταν τελειώνουν τα μάτια
και δεν έχεις πια πού να χτυπήσεις,
κοιτάς στον καθρέφτη.
Ανακαλύπτεις τότε για πρώτη φορά
την κόκκινη τρύπα στο μέτωπό σου,
το υγρό που ρέει και σου λούζει το πρόσωπο.
Πετάς το μαχαίρι απ’ το παράθυρο
κι αποφασίζεις να μη μιλήσεις ξανά
με τετράγωνες λέξεις.
Αγκαλιάζεις τρυφερά την αγωνία σου.
Κοιμάσαι μαζί της.

Από τη συλλογή … και να μπλοφάρουμε στο όνειρο (1984) του Σταύρου Ζαφειρίου

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα – Σταύρος Ζαφειρίου

Mikhail Nikolaevich Baryshnikov dances Le Jeune Homme et La Mort by Roland Petit (White Nights, 1985)

Υπάρχει καιρός για λευκές νύχτες

Φορώ μαύρα ρούχα και πλησιάζω
το τραπέζι με τα ποτά.
Δε θέλω να μπλέξω
με τους θορύβους του χορού.
Δεν θέλω να παίξω
με οξειδωμένους ανθρώπους.
Προ πάντων δε θέλω να λες
πως είμαι ένα μουντό
και μίζερο απόγευμα.
Θέλω απλά ν’ ακουμπήσω στα χέρια σου,
να ξεκουράσω τα τσακισμένα μου μάτια.

Πρέπει κάποτε να σου πω την αλήθεια.
Το τοπίο που υπάρχει
κάτω απ’ τη γλώσσα μου
σιγά-σιγά ισοπεδώνεται,
γίνεται ευθεία γραμμή,
σε λίγο καιρό θάχει περάσει
στην ιστορία.

Σιγά-σιγά χάνω τον έλεγχο των χρωμάτων.

Από τη συλλογή … και να μπλοφάρουμε στο όνειρο (1984) του Σταύρου Ζαφειρίου

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα – Σταύρος Ζαφειρίου

Simon Jeffes, Music for a found harmonium (Penguin Cafe Orchestra, 1982)

Μ’ ένα καινούργιο αρμόνιο

Καπνίζω το τελευταίο τσιγάρο και σηκώνομαι.
Θέλω να μείνω μα στο δωμάτιο
μπαινοβγαίνουν πουλιά,
οι παλιές σου αγάπες.
Τα μισώ αυτά τα πουλιά, τα ζηλεύω,
αν μπορούσα θα τα έπνιγα μ’ ένα ποίημα.
Φεύγω όμως και τ’ αφήνω να κουβαλάνε
χώμα και άχυρα, να χτίζουν στις μασχάλες σου
τις φωλιές τους.

Το βράδυ δαγκώνεις πάλι στον ύπνο μου.
Δε συμβαίνει τίποτε, μόνο που τα όνειρά μου
κυκλοφορούν με σημάδια.
Κι ο κόσμος ρωτάει συνέχεια πώς και γιατί.

Από τη συλλογή … και να μπλοφάρουμε στο όνειρο (1984) του Σταύρου Ζαφειρίου

Translatum: Poetry of Thessaloniki – Σταύρος Ζαφειρίου

Μάνος Χατζιδάκις & Μιχάλης Μπουρμπούλης, Μη βάζεις στο ηλεκτρόφωνο
(τραγούδι: Μαρία Δημητριάδη / δίσκος: Για την Ελένη (1985))
[Δημιουργία βίντεο: Μαργαρίτα Πάσχου]

Το γρανιτένιο χέρι είναι μέσα μου

Μέσα στο στόμα της πληγωμένης μέδουσας
Η ροή του θανάτου
Η στάχτη των θριάμβων
Η υποψία της παρακμής

Η γαλήνη των κίτρινων φύλλων
Θρυμματισμένη στο πεζοδρόμιο

Κι εσύ που δε θα καταλάβεις ποτέ
Γιατί επιμένω να ρίχνω κέρματα
Στο ηλεκτρόφωνο

Από τη συλλογή … και να μπλοφάρουμε στο όνειρο (1984)

Translatum: Poetry of Thessaloniki – Σταύρος Ζαφειρίου

Loreena McKennitt & Χάρις Αλεξίου: Φίλα με, φίλα με
(τραγούδι: Χάρις Αλεξίου / δίσκος: Παράξενο φως (2000))

Ένα μονάχα κόκκινο φως

Υπογράφω τα τελευταία μου λόγια
και κατηφορίζω στη ρίζα σου.
Ο ήχος της πέτρας που σέρνω μαζί μου
αναστατώνει το κέντρο της πόλης.
Μάταια προσπαθώ να σε πείσω
ν’ αλλάξεις τα φύλλα σου.
Προς το παρόν αναρριχάσαι
στις γυαλισμένες υδρορροές,
συνήθως μετά τα μεσάνυχτα.

Από τη συλλογή … και να μπλοφάρουμε στο όνειρο (1984)

Translatum: Poetry of Thessaloniki – Σταύρος Ζαφειρίου

Την άλλη μέρα επιστρέφεις
στον τόπο του εγκλήματος.
Μαζεύεις τις λέξεις μου
που σκορπίστηκαν στα τραπέζια,
τις συναρμολογείς
και φτιάχνεις το καινούργιο μου ποίημα.
Λέει για κλωστές, ραφές
και κάτι τέτοια,
δε βγάζω νόημα, άλλωστε τώρα
βρίσκομαι στη μνήμη ενός κομπιούτερ,
περιμένοντας να γίνω λογάριθμος.

Από τη συλλογή … και να μπλοφάρουμε στο όνειρο (1984)

Translatum: Poetry of Thessaloniki – Σταύρος Ζαφειρίου

Αλέξης Παπαδημητρίου & Εύη Δρούτσα, Τολμώ
(τραγούδι: Μαρινέλλα / δίσκος: Τολμώ (1988))

J’ai osé

Σκαρφαλώνοντας τις τεράστιες σκάλες
Φοβάμαι το μονότονο ήχο
Στο κέντρο του μυαλού
Ονόματα δεκάδες ονόματα
Δεκάδες στατιστικές
Τίποτε άλλο
Ένα μπουκέτο τριαντάφυλλα
Τσαλακωμένο
Μες στην παλάμη μου
Μια χούφτα σκόνη
Τι να σου κρύψω γαμώτο μου
Τι να σου κρύψω
Ανάμεσα στην πτώση και τη φυγή
Δεν υπάρχει καιρός
Για ανατομία της μνήμης

Τόσο ήσυχα οι λέξεις απλώνουν
Πάνω στα χείλη σου
Κι εκτοξεύονται απρόσμενα
Διαλύοντας ό,τι απόμεινε

Τόσο ήσυχα γυρνώ και κοιτάζω
Αυτό που βυθίζεται στη μέση του δρόμου
Αυτό που γεννιέται και θηλάζει
Τις ενοχές της φαντασίας.

Από τη συλλογή … και να μπλοφάρουμε στο όνειρο (1984)

Translatum: Poetry of Thessaloniki – Σταύρος Ζαφειρίου

Στάμος Σέμσης & Μιχάλης Γκανάς, Αχ! Να περάσει ο πυρετός
(τραγούδι: Μελίνα Κανά / δίσκος: Γενναίοι έρωτες (1997))

Και οι ημικρανίες συνεχίζονται

Παραγγέλνει καφέ κι ανάβει τσιγάρο.
Φυσά τον καπνό χαμηλά.
Μεθοδικά ξεπαστρεύει το λυρισμό της
και στη θέση του φυτρώνουν
μικρά τρωκτικά που ροκανίζουν
τις φυγές της. Ξετυλίγει τα σύρματα
που συγκρατούν το μυαλό της.

Προσπαθεί να μου πει
ότι όλα μεγαλώνουν γύρω της,
όλα ανεβαίνουν, σχηματίζουν
αλαφιασμένα τοπία, καταστρέφονται.

Ξαναφορά τα μάτια της – ανάποδα μάλλον –
χάνεται στριφογυρίζοντας,
αγκαλιάζοντας αποφασιστικά
τους μύθους των νευρικών εραστών.

Από τη συλλογή … και να μπλοφάρουμε στο όνειρο (1984)

Translatum: Poetry of Thessaloniki – Σταύρος Ζαφειρίου

Oscar Strok & Λίνα Νικολακοπούλου, Η πεταλούδα της φωτιάς
(τραγούδι: Μαργαρίτα Ζορμπαλά / δίσκος: Στην άκρη ενός φιλιού (2000))

Μια μικρή παράσταση

Να είμαι ήρεμος τώρα.
Να προσφέρω το αίμα μου στο φως.
Να επιστρέψω στην έκσταση της παραίσθησης.
Να στρέψω μέσα μου τον καθρέφτη.

Να θυμάμαι την πολύχρωμη σκιά της πεταλούδας.

Από τη συλλογή … και να μπλοφάρουμε στο όνειρο (1984)

Translatum: Poetry of Thessaloniki – Σταύρος Ζαφειρίου

Απόψε δε θα κυνηγήσω τους ανθρώπους.
Ούτε θα σημαδέψω με το δάχτυλο τα πουλιά.
Απόψε θα μπω στο ασημένιο δωμάτιο.

Μπαίνω και σκοντάφτω στο φως. Ευαγγελίζομαι
τους κρεμαστούς κήπους του Ιουλίου.

Γλείφοντας πού και πού σε ξεραμένα φύλλα
το μυαλό μου.

Από τη συλλογή … και να μπλοφάρουμε στο όνειρο (1984)

Translatum: Poetry of Thessaloniki – Σταύρος Ζαφειρίου